Workshop Strobist

Onder de vakkundige leiding van Tom ‘fotofolio’  Museeuw, volgden we in petit comité een workshop Strobist. Charlotte was ons testmodel. Andere fotografen waren, Jan, Thomas, Lies en Wim.

Tom trekt zijn gezicht recht

In de voormiddag was er een Powerpoint met de theorie en een demonstratie van Tom’s mobiele showroom van accessoires. Precies een Strobistparty in Tupperware-stijl, alleen de bestellijst ontbrak. ’s Middags had Lies voor overheerlijke spaghetti gezorgd met een saus om vingers, bord en tafel af te likken.
Na de middag kwam model Charlotte om met ons een stapje verder te gaan voor de praktijkles.

Het materiaal, de setting, het bezoek

Eerst uitpakken dat materiaal : toestel, lenzen, speedlights, beugels, triggers, statiefjes, parapluutjes, (zelfgemaakte) bjoetiediesh…

Locatie was de oude spoorwegbedding te Steenbrugge.

L tO L photography (lens-to-lens)

Is er een kapper in de zaal?

Ogen dicht om je te laten schminken

Tom incasseert een overdosis

Joepie, ik heb goeie leerlingen!

Bright Eyes

Is t goed zo, Meester?

Voor de voorlaatste en laatste foto zijn 2 verschillende settings toegepast. Bij de voorlaatste was maar 1 doorflitsparaplu aanwezig, bij de laatste daarnaast ook een beautydish. Dat geeft een heel andere belichting. Niettemin heb ik een poging gedaan om in te gaan op een comment hieronder om de kleuren van beide foto’s wat meer gelijk te trekken. De voorlaatste foto post ik hieronder dus opnieuw met een nieuwe bewerking.

De voorlaatste (nu derde laatste) foto herwerkt.

Hebt u een Doel voor mij?

UPDATE : Op 19/10 was er een modellendag te Doel. Zie hier de eerste resultaten.

Doel is momenteel een doel op zich. De overheid heeft als doel Doel af te breken. Diverse doelgroepen willen Doel behouden.

Ik reed er in augustus even voor om toen ik van Antwerpen naar Brugge reed. Doel is een omrijden waard. Het is een fenomeen. Idyllisch gelegen langs de Schelde, geprangd de Koeltorens van de kerncentrale, het Deurganckdok en een stuk prachtige natuur. Zelden zag ik zo’n mooie fietspaden als deze die zich ginds langs de wegen slingeren.

Hierbij een paar sfeerfoto’s. Doel is een prachtig decor voor fotoshoots. Het risico bestaat er echter in dat niet iedereen met dezelfde goede bedoelingen naar Doel afreist. Iedereen wil wel een laatste glimp meepikken van het met verdwijnen gedoemde dorp. De inwoners zien de vele fotografen alvast met gemengde gevoelens komen. Waar ligt de grens tussen dat duwtje in de rug en lijkenpikkerij? Niet iedereen blijkt evenveel respect te hebben voor de verlaten woningen en voor de nog resterende bewoners.

Verlaten woningen

 

Teksten over Doel

 

Wat valt er te zien?

 

Suske en Wiske

 

Daar bij Molen, die mooie Molen

 

De Kerncentrale

 

Wegwijzer

Doel moet blijven. Ik breng dit plaatje uit sympathie. Niet als politiek statement, niet uit manifestatiedrang. Gewoon omdat Doel een der laatste plekjes is waar je op een relatief kleine oppervlakte heel veel invalshoeken hebt om aan fotografie te doen. En als Doel blijft zodat wij er kunnen fotograferen, dan zullen ook de bewoners tevreden zijn. Teveel (ramp)toerisme is niet goed, maar mensen die van de idylle komen genieten op de dijk of een terrasje houdt Doel levendig.

Benq Boem

Deze morgen dacht ik dat het aan mijn slaperige kop lag : één van de twee PC-schermen bleef zwart. Het Benq 19″ scherm. Gezien mijn bureaublad over de 2 schermen loopt was het geen sinecure om uit te vissen wat er nu juist mankeerde. De kabel, het scherm, de videokaart, de voeding? Na wat proberen en het aanschakelen van een ander scherm en het terug uitbreiden van het bureaublad naar 2 schermen, kwam ik tot de conclusie dat ‘t scherm kapot was. Gezien ik nog heel wat werk had om foto’s te bewerken voor een vereniging in functie van het maken van hun tijdschrift (ook door mij), ben ik even naar Oostende heen en weer gefietst  gedieseld om een ander scherm te halen bij MediaMarkt, of is er een andere ook nog open op zondag? Eerst 2 batterijtjes Duracell gekocht voor mijn Cactus Triggers en dan de wand met de Monitors gezocht. Voor de zachte prijs van 345 Vlaamsche Euro’s vond ik een 24″ scherm van Samsung.

Uiteraard een TN-type, geen Eisojuweel. En hier staan ze nu dan, 3 seconden na de P&P (plug and play).

De Samsung Syncmaster 206BW en 245B

Zo’n 24″ meubel is zalig om op te kijken als je foto’s wil bewerken. Het is wel even wennen na een 19″ normaal en een 20″ breedbeeld scherm. Die 20″ – die nu een dwerg lijkt – is dus naar links geschoven als tweede scherm. Die twee samen geven wel nogal wat licht af, amaai. Zalig om naar TV mee te kijken, weliswaar als je op voldoende afstand gaat zitten.

En nu weer aan ‘t werk, aan 24+20 = 44″ per uur.

Terug van ‘t water

We zijn terug van Overijssel. Al van zondag, maar de tijd ontbrak om hier eerder iets te schrijven. Verwacht u dit keer niet aan portretten of paraplutoestanden. Die laatste hadden we alleen nodig tegen de regen.

Ik dank de heer Haustraete voor zijn piekfijn georganiseerd weekend. Vrijdag vertrokken rond 8.15 in Brugge, Maria opgepikt om 9.20 in Berchem stoatie en dan doorgereden naar Zwartsluis om daar te arriveren om 11.50. Eerst middagmaal, dan inchecken in het heel mooie hotel Zwartewater, met zijn uniek uitzicht op de rivier, met heel ruime kamers, groot balkon, zwembad, bowling… Goeie keuze, José!

Alle foto’s op Picasa.

Uitzicht op de rivier Zwarte Water

Na de middag trokken we al onmiddellijk op excursie. We bezochten een molen en een eendenkooi. Gezien mijn voeten moeilijk volle schoenen verdragen liep ik rond op mijn intussen beruchte sandalen. Ik zeg altijd dat ik dat doe om de zon aan te trekken. Helaas bleef de zon weg, was de ondergrond heel drassig (Overijssel lijkt één groot moeras) en trok ik tot overmaat van ramp niet de zon maar rode mieren aan. Gevolg : op elke voet meer dan 30 mierenbeten. Dat is rood, geeft dikke voeten en is vooral zeer pijnlijk. Dankzij een antihystamine én de wonderzalf van Hilde werd de pijn verzacht. Ook het continu toffe gezelschap zorgde voor een goed humeur. Ondanks de continue dreiging van de wolken.

 

Bob en Ludo kregen een slag van de molen

Wat achteraf bij beiden...

 

 

goed zichtbaar bleef

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ocharme de drommels, maar… we hebben goed voor hen gezorgd hoor!

Aan de eendenkooi

Mr Duck himself

 Vrijdagavond bezochten we met een gids de stad Zwolle.

Ons ontvangstcomité

José in devote trance voor de gids

Zaterdag hadden we heel veel ’sjans’. Het heeft niet geregend. En maar goed ook want er stond een fietstocht, een middagmaal, een boottocht en nog een fietstocht op het programma.

Leuk hoor met de tandem!

Veel huizen zijn alleen per boot bereikbaar

Zaterdagavond volgde, na nog een half uurtje zwemmen om de spieren terug los te gooien, en een goeie douche, een volgend eetfestijn. Vooral het kader was fantastisch. We aten in restaurant De Koperen Hoogte bovenin een grote toren waarin een hotel gevestigd was. Onderaan is ook een shoppingcenter. Het restaurant draait in 3 uur helemaal rond. In die tijd ben je de verschillende ’stations’ gepasseerd van aperitief tot dessert.

De Koperen Hoogte

Het ontvangstcomité

Een kaars voor het raam

In de bar boven het restaurant

Er werd vooral lekker gegeten.

Waarbij alle vooroordelen over de Nederlandse gastronomie van tafel geveegd zijn!

Zoiets is zeker voor herhaling vatbaar!

EFFE PIEP

We zijn “effe piep”. Drie dagen naar Nederland, Overijssel. Met een vereniging van boekhouders. Bootje varen, fietsen en wandelen staan op het programma. Maar helaas ook veel wind en regen.

Ik neem alvast mijn arsenaal mee. Twee bodies, een lensje of vijf, statiefjes, speedlights, parapluutjes. Wie weet valt er daar ergens binnen wel iets te fotograferen. En als ‘t weer het even toelaat, laten we de Nikons de natuur schilderen.

Tot maandag!

Niet bang van nat

In een vorige topic had ik het al over de “sérieux” van fotografen.

Er circuleert een mooi filmpje dat zelfs al buitenlandse sites heeft gehaald. Gezien bij Tom.

Dat wij ‘kleine’ Belgen hoogvliegers zijn dat weten we van Tia Hellebaut (klein?), maar ook anderen kunnen blijkbaar groots zijn.

Camera behind the camera

Hierbij een paar making-of beelden van de shoot met Nessû. Ik herinnerde mij zelfs die buiklanding niet meer, maar ja mijn geheugen droogt op. Vlug de foto’s erbij plaatsen voor ik ook dat vergeet.

Foto’s : Didi

En dan was ‘t feest

Na de shoot met Nessû volgde de volgende marathon : van 17.00 uur tot 01.00 foto’s gaan maken op een feest. Ttz eerst babyborrel tot 18.30 u. en daarna feest voor de mama die 30 drie maal zeven werd.

Ik had het lumineuze idee gehad om mijn nieuwe statiefjes, parapluutjes en triggers mee te nemen, zo van “je weet nooit dat er iemand geïnteresseerd is in een fotootje”. Bij aankomst hebben we alles opgesteld in een hoekje waar een tamelijk mooie muur was. Meer improvisatie dan wat anders, maar kom. De aanwezigheid van het materiaal alleen al lokte nieuwsgierigen. Uren aan een stuk heb ik daar de hele reutemeteut mogen kieken. “Tof, had iemand aan de gastvrouw annex feestvarken gezegd, dat je een fotograaf hebt ingehuurd om van ons familiekiekjes te maken.” Ingehuurd?, niks ingehuurd. Ik was er op uitnodiging als haar collega van een beroepsvereniging voor boekhouders. Het labeur had ik mezelf aangedaan…

Ik kende uiteraard al die mensen niet en weet dus niet of ze het tof vinden hun tronie hier terug te vinden. Ik denk het wel want
1. Ze lieten zich vrijwillig fotograferen.
2. Ze vroegen allemaal hoe en waar ze aan die foto’s konden geraken.

Evident dat ik hier niet alle 165 geselecteerde (out of 360) foto’s ga publiceren. Wel een paar, om u een idee te geven. Is er iemand die zichzelf herkent en er liever de gom over ziet, just make a comment.

Moeder en kind, en ‘tante’ Maria

Leen met zus en mama

 

Als dat maar goed komt

 

 

Tom en Leen kondigden ook hun verloving aan

Shoot met Nessû, deel 2

Op het domein van ‘t Poorthuis waren diverse mooie plekjes. Ideaal voor een shoot met diverse invalshoeken.

Zie hier nog een paar voorbeeldjes.

www.nessu.be
make up : DIdi