Na de shoot met Nessû volgde de volgende marathon : van 17.00 uur tot 01.00 foto’s gaan maken op een feest. Ttz eerst babyborrel tot 18.30 u. en daarna feest voor de mama die 30 drie maal zeven werd.
Ik had het lumineuze idee gehad om mijn nieuwe statiefjes, parapluutjes en triggers mee te nemen, zo van “je weet nooit dat er iemand geïnteresseerd is in een fotootje”. Bij aankomst hebben we alles opgesteld in een hoekje waar een tamelijk mooie muur was. Meer improvisatie dan wat anders, maar kom. De aanwezigheid van het materiaal alleen al lokte nieuwsgierigen. Uren aan een stuk heb ik daar de hele reutemeteut mogen kieken. “Tof, had iemand aan de gastvrouw annex feestvarken gezegd, dat je een fotograaf hebt ingehuurd om van ons familiekiekjes te maken.” Ingehuurd?, niks ingehuurd. Ik was er op uitnodiging als haar collega van een beroepsvereniging voor boekhouders. Het labeur had ik mezelf aangedaan…
Ik kende uiteraard al die mensen niet en weet dus niet of ze het tof vinden hun tronie hier terug te vinden. Ik denk het wel want
1. Ze lieten zich vrijwillig fotograferen.
2. Ze vroegen allemaal hoe en waar ze aan die foto’s konden geraken.
Evident dat ik hier niet alle 165 geselecteerde (out of 360) foto’s ga publiceren. Wel een paar, om u een idee te geven. Is er iemand die zichzelf herkent en er liever de gom over ziet, just make a comment.











